A visual narration of how money has become an international affliction, affecting people and societies on many different levels.

The visual elements signify historical references to events that mainly occurred in the past 30 years or so of Iranian history since the Islamic revolution. Using paper notes as the background or base so to speak is a metaphor as the base of society, reflecting that which is shared by society as a whole, regardless status or social level and how as a collective they have adapted to the “current” state of affairs with such drastic measures to which one would become confronted with a nations ethical issues such as morality and religious values specifically in relation to Theocracy. The images contain subversive messages using religious and historical icons, their actual and perceived meanings set against their actual and perceived value. Ergo, money becomes the symbol of life itself.

پول، با ارزش ترین بی ارزش دنیا، تکه ای کاغذ با آراستگی های مختلف و در بهترین وجه آن اثری هنری، با نمادها و نشانهایی از هر ملیت و قوم، متکثر و متداول در همه اقشار. اما این در ظاهر کمترین، به خواست آدمی کوه را جابجا میکند و هر قدرتی را قدرت است بر آن و هر آنچه آمال و آرزوی آدمیست به مدد این ناقابل کمترین، میسر می افتد تا بدان حد که آدمی در برابرش حقیر و کوچک نمود کند. ارمغان پول قدرت است و توانستن. بی ارزش بودن و با ارزش شدن: قراردادی که بین انسانها سبب قدرت پول در جهان میشود و کارکرد یک تکه کاغذ را اینگونه دگرگون و سپس با آن جهانی دگرگون میشود. جهان میشود پول و انسان و همه چیز میشود برای پول.

در قانون کشور ها پول بعنوان اوراق ملی و با ارزش است. طرح ها و آراستگی های روی آن بیانگر هویت و نماد هر و ملت و میهن و کشور و سرزمین است. میتوان گفت که این طرح ها نمود قدرت و حاکمیت آن کشور نیز هست.

خود پول (ابزار خرید و فروش) را فروختن، به عنوان بخشی از اثر هنری و چرخه اقتصاد هنر در این کار مد نظر است. این ویژگی به عمد در دیگر کارهایم وجود ندارد. کارهای دیگر عمدتا غیر قابل فروش بوده و چرخه اقتصادی بین هنر، هنرمند و خریدار در آنها وجود ندارد. در این کار اما کارها قابل فروش اند. خرید پول با پول.

شروع کار با عکاسی از اسکناس های پس از انقلاب به صورت تک فریم اما دو رو (دو طرف اسکناس در یک فریم) انجام شده است. این عکسها سپس بر روی کاغذ معمولی بدون دوام و کم ارزش چاپ شده است. چاپ نیز از نوع کم دوام و ارزان میباشد. پس از آن عکسها مچاله شده و بصورت یک حجم فیکس شده است. پشت تمامی آثار سفید و خام است. ابعاد این کارها از خیلی کوچک (کمی بزرگتر از اندازه واقعی پول) تا خیلی بزرگ (چند برابر یک انسان) متفاوت است.

برخورد تکنیکال و فرمی کار، به نوعی مخدوش کردن صورت است. (در جنبش های سیاسی–انقلابی از این ترفند به عنوان نوعی اعتراض به سیستم حاکم، که نماد آن بر روی پول چاپ شده است، استفاده می‌شده‌است).

این آثار در بحبوحه سال‌های ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۵ خلق شده که بیشترین تاثیرات پول و کمبود آن در جامعه را در شرایط اجتماعی و روحی و روانی خود و دیگران شاهد بودیم. در این سال‌ها، شاهد نزول شان پول به نحوی بودم که دیگر نمی‌دانم زندگی برای پول است یا پول برای زندگی. قبلا پول را برای مقدسات می‌دانستیم اما امروزه این خود پول است که تقدس یافته‌است.